Plan wydawniczy

Nr 01 (12) 31.03.2026

Nr 12 | Temat wiodący: Doświadczenia formujące

Są w życiu momenty, w których coś „pęka” albo „przestawia się” w środku — nie zawsze w dramatyczny sposób, czasem cicho, prawie niepostrzeżenie. To mogą być doświadczenia graniczne (utrata, choroba, rozpad, kryzys), ale równie dobrze nieoczekiwane spotkanie, decyzja podjęta wbrew dotychczasowym schematom, porażka, która zmusza do redefinicji, albo sukces, który okazuje się pusty i uruchamia pytanie: „to naprawdę o to chodzi?”. W takich chwilach życie przestaje być linią prostą, a zaczyna przypominać zygzak: cofamy się, zawieszamy, zmieniamy tor, łapiemy nowe znaczenia.

W tym numerze interesują nas doświadczenia, które nie tylko „wydarzyły się” człowiekowi lub organizacji, ale realnie je uformowały: zmieniły perspektywę, wartości, sposób bycia w relacji, styl przywództwa, rozumienie pracy, pojęcie odpowiedzialności, wrażliwość na granice, a czasem także język, którym opisujemy siebie i świat. To temat o dojrzewaniu — osobistym i zawodowym — w którym kluczowe jest nie tyle pytanie „co się stało?”, ile „co się we mnie (w nas) stało potem?”.

Szczególnie interesują nas opowieści i analizy dotyczące momentów przejścia: między „starym ja” a „nowym ja”, między kulturą organizacji „przed” a „po”, między działaniem z rozpędu a działaniem z intencją. Zależy nam na tekstach, które pokazują mechanikę zmiany od środka: jak człowiek (lub zespół) przechodzi przez niepewność, jak rozpoznaje, że dotychczasowe strategie przestają działać, jak uczy się inaczej decydować, komunikować, budować zaufanie, zarządzać emocjami, a czasem — po prostu — stawać w prawdzie.

Jednocześnie nie szukamy „muzeum przeszłości”. Doświadczenie formujące ma sens wtedy, gdy staje się punktem odbicia: gdy z przeżycia rodzi się wgląd, z wglądu — wybór, a z wyboru — nowe działanie. Chcemy tekstów, które niosą czytelnika w stronę praktyki: pokazują, jak z kryzysu, błędu, utraty albo zaskoczenia wyłania się dojrzałość, nowa jakość relacji, zmiana stylu pracy, odwaga porzucenia starego albo stworzenia czegoś od nowa.

Nr 02 (13) 30.06.2026

Nr 13 | Temat wiodący: Wgląd bez odwagi jest tylko narracją

Drugi numer koncentruje się wokół napięcia między wglądem a jego narracją, osadzonym w realiach pracy w środowisku nadmiaru informacji. Osią przewodnią jest pytanie: kiedy rozumienie staje się zmianą — a kiedy pozostaje jedynie opowieścią o niej?

Numer podejmuje próbę uporządkowania kluczowego ciągu procesu rozwojowego:
doświadczenie → wgląd → decyzja → praktyka, wskazując miejsca, w których najczęściej dochodzi do zatrzymania lub iluzji postępu. Centralną kategorią jest rozróżnienie:
  • wgląd jako efekt sprawdzony w działaniu,
  • narracja jako konstrukcja, która nie przeszła testu odwagi.
Artykuły i materiały w numerze analizują:
  1. mechanizmy powstawania „iluzji wglądu” w coachingu i pracy rozwojowej,
  2. rolę odwagi jako warunku przejścia od interpretacji do działania,
  3. sposoby rozpoznawania, czy zmiana dotyczy zachowania, czy jedynie języka opisu,
  4. odpowiedzialność coacha za przeprowadzanie klienta przez etap weryfikacji w praktyce.
Numer ma charakter diagnostyczno-praktyczny: nie tylko opisuje zjawisko, ale proponuje konkretne kryteria i pytania robocze, które pozwalają oddzielić realną zmianę od jej narracyjnego substytutu. Punktem odniesienia dla całego wydania jest zdanie: „Wgląd bez odwagi jest tylko narracją” — traktowane nie jako metafora, lecz jako operacyjne kryterium pracy coachingowej.

Jakich autorów szukamy:
coachów, mentorów, liderów i praktyków; zespołów i organizacji po transformacji; psychologów, trenerów i edukatorów; autorów esejów i refleksji osobistych — wszystkich, którzy potrafią pokazać nie tylko historię doświadczenia, ale też to, co ono uruchomiło „dalej”: decyzje, zmianę kierunku i nową jakość działania.